Olimpik Türk

Futsal 5-a: Türkiye – Fransa

“Kör diyorsunuz, kör!” dedi ogretmen, “sanki fakir, ya da hasta veya ona benzer bir sey dermis gibi. Fakat bu kelimenin manasini gercekten anliyor musunuz? Biraz dusunun. Kör! Hicbir zaman hicbir sey gorememek! Gunduzu geceden ayiramamak, ne gokyuzunu, ne gunesi, ne anne-babanizi, ne de etrafinizdakileri, dokundugunuz bir seyi gorememek; daimi bir karanligin icine dalmis bir halde ve sanki yerin altina gomulmuscesine!

Biraz gozlerinizi kapamayi deneyin ve hayatiniz boyunca boyle kalacaginizi dusunun; hemen panige kapilacaksiniz, korkuyla; karsi koymak imkansiz bir halde bagirmak isteyeceksiniz, delireceginizi, oleceginizi sanacaksiniz. Ama o zavalli cocuklar!

Körler Enstitusu’ne ilk defa girdiginizde, teneffus saatiyse, her taraftan kemanlarini, flutlerini caldiklarini duyarsiniz, yuksek sesle konustuklarini ve gulduklerini, merdivenlerden hizlica cikip indiklerini, koridorlarda ve odalarda serbestce dolastiklarini gorunce bu cocuklarin o bahtsizlar olduklarini anlayamazsiniz. Yakindan bakmak gerekir. 16-18 yaslarinda delikanlilar vardir, guclu ve guleryuzlu, körluklerine belli bir rahatlikla, metanetle katlanirlar; ama bir gurur hissi, kizgin bir yuz ifadesi kaderlerine razi olana kadar muazzam acilar cektiklerini anlatir size.

Baskalari vardir, tatli, donuk yuzlu, derin bir teslim olma ifadesiyle; ama uzgundurler. Anlarsiniz ki yalniz kaldiklarinda gizlice agliyorlardir. Ah, evlatlarim! Dusunun bazilari gozlerini birkac gun icinde, bazilari yillarca suren acilardan, bir suru feci ameliyattan sonra kaybetmislerdir. Pek cogu boyle dogmuslardir, sabahi olmayan bir gecenin icine, dunyaya sanki bir mezara girer gibi adim atmislardir, insan yuzunun nasil gorundugunu bilmezler. Neler cektiklerini bir hayal etmeye calisin, hala neler cektiklerini, gorenlerle aralarindaki farki saskinlikla anladiklarinda kendilerine sorduklarini: ‘neden boyleyiz, bizim sucumuz mu bu?’

Ben ki onlarla yillar gecirdim, o sinifi hatirlayinca, butun o daima muhurlu kalacak gozleri, o gormeyen ve cansiz gozbebeklerini… ve sonra size bakinca bana mutsuz olmaniz imkansiz geliyor….

[…]

Bazen acik bir pencerenin onunde oturan cocuklar gorursunuz, temiz havanin tadini cikaran, sabit bir ifadeyle, sizin gordugunuz genis yesil cayirlara, guzel mavi daglara bakarmis gibi durular. Bu guzellikleri hic gormediklerini ve hicbir zaman gormeyeceklerini hatirladiginizda ruhunuz incinir, sanki o an kendiniz kör olmuscasina.

Bir kör doganlar vardir, dunyayi hic gormedikleri icin sikayet etmezler, cunku hicbir goruntu yoktur hafizalarinda, o nedenle daha rahattirlar. Fakat bir de delikanlilar vardir, birkac aydir kör olan, hala her seyi hatirliyor, neler kaybettiklerini tam olarak anliyorlardir. Zihinlerinin karanliga burunmesinin, en guzel goruntulerin zamanla silinmesinin, hatiralarinda en sevdiklerinin giderek kaybolmasinin kederini tasirlar. Bu cocuklardan biri bana bir gun, tarifsiz bir uzuntuyle dedi ki, ‘gozlerimin bir an icin, sadece bir an icin gormesini istiyorum, annemin yuzunu bir kere daha gorebileyim diye, cunku hatirlayamiyorum yuzunu’…

Cocuk Kalbi, Edmondo de Amicis, Kör Cocuklar

Futsal 5-a: Turkiye – Fransa

Paralimpiyatin en guzel yanlarindan biri Turkiye’de bugune kadar ne yazik ki duyup gormedigimiz seyleri ogrenmek. Dogruyu söylemek gerekirse ben de B1-Futsal milli takimi ya da boyle bir lig oldugunu (görme engelli futsal) paralimpik oyunlar sayesinde ögrendim.

Olimpiyat parkinda olan Riverbank Arena’daki macta rakibimiz Fransa’ydi. Biz daha önceki iki macimizi da kaybederek zaten gruptan cikma sansimizi yitirmistik, Fransa ise gruptan cikabilmek icin bizi yenmek zorundaydi; Önce oyun hakkinda cok kisa bilgiler veriyim:

Her takim 4 görme engelli oyuncu, 1 kaleci ve rakip kalenin arkasinda saha disinda duran yönlendiriciden (guide) olusuyor. Kaleci kendi önündeki savunma oyuncularini, “guide” da forvet oyuncularini yönlendiriyor, ayrica antrenörün de saha kenarindan sesini duymak mümkün.

Oyuncular icin “ses” unsuru cok onemli. O nedenle ornegin guide serbest atis ya da penalti düdügü öncesi karsi kalenin iki diregine sirayla vurup ses cikartiyor ki topa vuracak oyuncu kalenin konumunu”gorsun”. Ayrica topun da icinde olan bilyelerin cikardigi ses sayesinde oyuncular topu daha rahat takip edebiliyorlar.

Oyun 25 dakikalik 2 yaridan olusuyor ve her yari iki takimin da 1’er dakikalik mola hakki var. Oyuncu degisikligi sayisinda da bir sinir yok. Oyuncu degisiminde saha kenarina kadar oyuncuya hakem eslik ediyor.

Onemli bir nokta, macin baslama düdügüyle seyircilerden tamamen sessizlik isteniyor. Tezahürat, alkis tarzi takima destek ancak top sahada degilken mümkün. Zaten tribünlerin girisine “Lütfen sessiz olun!” tabelalari asilmis.

Oyuncular birbirlerine ya da yandaki bariyere carpmamak veya bariyerin yanina geldigini anlamak icin elleri önünde kosuyor olsalar da ufak carpismalar ve birbirine takilip düsmeler oluyor. Bunlarin cogu tabii ki faul olarak sayilmiyor.

Oyuncular tek sira halinde birbirini omuzlarindan tutarak kalecileri esliginde sahaya girdiler, milli marslar okunduktan sonra mac basladi. Bu saniyeden itibaren sadece sahadan gelen “Ramazan top sag ayagina geliyor!”, “Kahraman düz ilerle, kale karsinda, vur!”, ” Ali abi adamin saginda kaldi!” tarzi cümleler duyulmaya basladi. Tabii Fransizlarin neler söyledikleri hakkinda pek bir fikrim yok.

Ilk yariyi penaltidan gelen golle 1-0 yenik kapadik. Ikinci yarida da gol olmayinca tarihimizde ilk kez katildigimiz futsal 5-a’da grup maclarini hic puan alamadan son sirada tamamladik.

Mactan cikarken icimde gurur, hayranlik ve daha önce böyle bir seyin varligindan bile haberdar olmamanin üzüntüsü vardi. Hem elemenler gibi sportif, hem de fiziksel engelleri asip buralara geldikleri icin tüm takima hayran olmamak, tebrik etmemek mumkun degil.

Maclar yayinlaniyor mu bilmiyorum ama eger imkaniniz olursa 6 eylülde 5.-8.lik maclari var. Mutlaka seyredin!

1 Comment

1 Comment

  1. daehyun jung

    5 Ağustos 2014 at 08:49

    çok teşekkür ederiz bu güzel yazı için

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

To Top